Welterusten!

Onlangs was ik, na een onderbreking van meer dan viereneenhalf jaar, met dezelfde vriend als alle vorige keren, weer een weekend in de St Adelbertabdij in Egmond-Binnen. We zijn daar sinds 1968 zeker al vijftig keer geweest, en het zal u dan ook niet verwonderen dat zo’n gat in de tijd eigenlijk geen verschil maakt. We waren direct weer thuis in het klooster. De eerste dienst die wij daar meemaakten, was, zoals alle vorige keren ook, de Completen op vrijdagavond.

De Completen sluiten de dag af, die daarmee als het ware compleet is, afgerond. Voor deze korte dienst geldt een vaste liturgie, grotendeels bestaande uit de Psalmen 4, 91 en 134 plus de Lofzang van Simeon. Het is een mooie gedachte dat, ook in de tijd dat wij er niet waren, elke avond zonder uitzondering die vertrouwde woorden door de monniken gezongen zijn.
Psalm 4 eindigt, in de vertaling die in Egmond gebruikt wordt, met dit vers:

Vredig vind ik de rust en de slaap,
Gij o Heer, Gij alleen doet mij wonen beveiligd.

Het eerste vers van Psalm 91 sluit daarbij aan:

Wie vertoeft in de schuilplaats des Allerhoogsten,
Vernacht in de schaduw van de Almachtige.

Liederen die de mens voorbereiden op de rust van de nacht. Voor velen van ons is die rust helemaal niet zo vanzelfsprekend. Dat geldt natuurlijk ook voor monniken. Ook in het klooster wordt getobt. Toch is het niet alleen een mooie, maar voor monniken én hun gasten ook een rustgevende en vertroostende gedachte, dat iedere avond, niet alleen in Egmond, maar in honderden kloosters over de hele wereld, deze woorden klinken. “Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen kwaad”, zegt Jezus (Matteüs 6:34). Mogen uw nachten vrij zijn van het kwaad van de vorige en van de volgende dag, zodat u “vredig de rust en de slaap kunt vinden”. Welterusten!

Ware bevrijding

Exodus 13:16  Laat dit gebruik zijn als een teken om uw arm en een band op uw voorhoofd, om u eraan te herinneren dat de HEER ons met krachtige hand uit Egypte heeft bevrijd.

Na twee jaar ging Nederland op 5 mei weer uit z’n dak. We vierden dat we al 77 jaar vrij waren van de overheersing door Duitsland. En dat blijven we hopelijk nog vele jaren herdenken. Israël houdt de herinnering aan de bevrijding uit Egypte ook al vele eeuwen in stand. Met Pesach vieren ze feest. En de herinnering is ook heel fysiek, orthodoxe joden doen dat met gebedsriemen en -doosjes.

In het Nieuwe Testament lezen we over Jezus die mensen bevrijdt van onreine geesten. Maar de belangrijkste bevrijding is die van de overheersing van de zonden! Dat geeft echte vrijheid, zelfs als je land overheerst wordt door een vreemde natie.

Openbaring 1:5  …van Jezus Christus, de betrouwbare getuige, de eerstgeborene van de doden, de heerser over de vorsten van de aarde. Aan hem die ons liefheeft en ons van onze zonden heeft bevrijd door zijn bloed.

Jaap Kolenberg

Je bent nooit alleen

De Heer zelf gaat voor je uit, Hij zal je bijstaan en geen moment van je zijde wijken. Wees niet bang en laat je door niets ontmoedigen. Deuteronomium 31:8 (NBV)

Verdriet en eenzaamheid zijn grote problemen waarmee mensen vandaag geconfronteerd worden. De twee gaan vaak samen omdat veel mensen treuren omdat ze alleen zijn. Gods Woord vertelt ons duidelijk dat we niét alleen zijn. Hij wil ons verlossen, troosten en genezen. Maar als je pijnlijke verliezen ervaart in je leven, dan kun je deze eenvoudige waarheid uit het oog verliezen.

Satan wil dat je gelooft dat je wel alleen bent. Hij wil dat je gelooft dat niemand begrijpt hoe jij je voelt, maar hij is een leugenaar. Niet alleen is God met jou, maar zijn er veel broeders en zusters in Christus die begrijpen wat je geestelijk en emotioneel ervaart (zie 2 Korintiërs 1:3-4).

Je bent nu niet alleen en je zult nooit alleen zijn, ongeacht de situatie waarin je verkeert.

Misschien begrijp je er niet veel van nu je gekwetst bent en de pijn van het verlies je ziel verscheurt, maar houd vast aan deze ene waarheid: God heeft je lief en Hij heeft een goede toekomst voor je. Hoop op Hem en vertrouw dat Hij je rouw omzet in vreugde (zie Jesaja 61:1-3).

Je mag bidden: God, ik kan niet altijd de waarheid door mijn rouw en eenzaamheid heen zien, maar ik weet dat U mij nooit verlaat. Help mij onthouden dat U dichtbij bent, en geef mij vriendschappen met christenen die mij zullen bemoedigen om U meer te zoeken. Amen

Bron: Joyce Meyer dagelijkse overdenking van 22 april.

Na Pasen

Deze week begint met ‘Beloken Pasen’, de zondag waarop ‘de luiken weer dichtgaan’, en de Paasweek wordt afgesloten. Een goed moment om aan de hand van een van de verschijningsverhalen nog eens na te denken over wat Pasen eigenlijk betekent. Ik neem je graag mee naar Johannes 21 : 1 – 14.

Op het eerste gezicht is dit een gewoon verhaal uit een van de evangeliën. De leerlingen gaan vissen, hebben niets gevangen, en dan geeft Jezus ze de tip het nog eens aan de andere kant te proberen – en jawel hoor: “er zat zoveel vis in [het net] dat ze het niet omhoog konden trekken”. Vergelijk dit verhaal bijvoorbeeld maar eens met Lucas 5 : 1 – 8.

Maar let ook op de verschillen. In Johannes’ verhaal over de Opstanding gingen de leerlingen, na het lege graf te hebben geïnspecteerd, “terug naar huis” (20 : 10). In hoofdstuk 21 blijken ze weer teruggekeerd te zijn naar Galilea. Alles is over, en dus is er niets anders meer te doen dan “Ik ga vissen” van Petrus en “Wij gaan met je mee” van de anderen. Terug naar af.

En dan verschijnt Jezus – maar ze herkennen hem niet, net zo min als Maria Magdalena, die dacht dat hij de tuinman was. Weliswaar zei ‘de leerling van wie Jezus veel hield’ tegen Petrus: “Het is de Heer”, maar later, bij het vuurtje, zitten de andere leerlingen er wat ongemakkelijk bij. Ze waren er eigenlijk wel zeker van, maar helemaal duidelijk was het voor hen niet. Heel menselijk, dat ongemak! Ook Thomas had, op de avond van de Opstandingsdag echt een duwtje nodig voor hij tot zijn belijdenis “Mijn Heer, mijn God!” kon komen.

Wat betekent het nu voor ons, dat de opgestane Jezus blijkbaar zo veranderd was, dat ook mensen uit zijn ‘inner circle’ er moeite mee hadden hem te herkennen? In elk geval dat Jezus niet, zoals Lazarus, uit het graf kwam en weer gewoon verder leefde. Er is echt iets veranderd. Het graf was leeg, en voor Maria Magdalena kwam Jezus uit een onverwachte richting: ze moest omkijken om hem te zien. Dat onverwachte, geheel andere, betekent voor ons ook dat de Opstanding van Jezus iets is waar wij niet bij kunnen, iets waar we totaal niet op verdacht waren en wat we ook niet kunnen uitleggen met al onze theorieën en theologieën.

En dus? Johannes geeft zelf een soort antwoord in 20 : 31. Hij heeft zijn evangelie geschreven “opdat u gelooft dat Jezus de Messias is, de Zoon van God, en opdat u door te geloven leven ontvangt door zijn naam”. De kern van de zaak is niet dat we deze grote woorden kunnen begrijpen, maar dat we erop kunnen vertrouwen dat Jezus ons het leven geeft, of liever het Leven.

Adriaan van Oosten

Wat is Waarheid?

Wat is waarheid? Deze vraag stond centraal in de zogeheten ‘Tischrede’, die vorige week zaterdag was georganiseerd door de Protestantse Gemeenten van Zutphen en Warnsveld-Leesten.
Een Tischrede is een maaltijd gecombineerd met een lezing. Voor deze lezing was NRC-journalist Menno van den Bos uitgenodigd. Menno nam zijn toehoorders mee in de wereld van fake-news: hoe kunnen wij onderscheiden of iets dat als nieuws gepresenteerd wordt, ook echt heeft plaatsgevonden?

Wat is waarheid? Die vraag is volop actueel – zoals bij al het nieuws dat gemeld wordt rondom de oorlog in Oekraïne. Maar ook in de afgelopen twee jaar bij de verspreiding van het Coronavirus. Mede hierdoor begrijpen wij steeds meer dat het antwoord op de vraag ‘Wat is waarheid?’ nog lang niet zo makkelijk te geven is. Tegelijkertijd is die vraag een vraag van alle tijden. Zoals in de geschiedenissen in het boek Genesis: van Jakob die zijn vader bedroog, en ook later door zijn kinderen bedrogen werd. Lees bijvoorbeeld Genesis 42:16 over de zoektocht naar de waarheid door Jozef. En na dit fragment wordt in de Bijbel geleidelijk aan het begrip waarheid steeds verder ingekleurd: Psalm 25:5: Wijs mij de weg van uw waarheid en onderricht mij, want U bent de God die mij redt, op U blijf ik hopen, elke dag weer. Psalm 43:3: Zend uw licht en uw waarheid, laten zij mij geleiden en brengen naar uw heilige berg, naar de plaats waar U woont. Johannes 18:37-38a: Pilatus zei: ‘U bent dus koning?’ ‘U zegt dat ik koning ben’ zei Jezus. Ik ben geboren en naar de wereld gekomen om van de waarheid te getuigen, en ieder die de waarheid is toegedaan, luistert naar wat Ik zeg’. Hierop zei Pilatus: ‘Maar wat is waarheid?’ En zo ontstaat er klankkleur bij het woord ‘waarheid’ in de lijn vanaf de aartsvaders naar Christus: Dan zullen we, door ons aan de waarheid te houden, en elkaar lief te hebben, samen volledig toegroeien naar Hem die het hoofd is: Christus. (Efeze 4:15).

Hoe actueel is dit niet in deze Stille Week? En hoe spreekt hierin Gods liefde niet? Denkend aan Johannes 3:16 Want God had de wereld zo lief dat Hij zijn enige Zoon heeft gegeven, opdat iedereen die in Hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft komt bij mij de vraag op: Wie is De Waarheid?

Adriaan Roskam, Goede Vrijdag 2022